Zolang je in andermans plaatje wilt passen, ben je niet gelukkig

30-09-2019

Waarom zou je nog langer op je tenen lopen om in het plaatje van de buitenwereld te passen, terwijl je zelf uniek en anders bent? Het enige wat je hoeft te doen, is jezelf te laten zien en te geloven dat je wat te brengen hebt.  

Wat fijn was dit...... Ik kreeg gisteren op een feestje twee complimenten van mensen die ik niet zo vaak zie, maar die wel regelmatig mijn blogs lezen en er wat aan hebben.  Het deed me goed even wat bevestiging te krijgen. Want ik zit in mijn eentje achter mijn bureau te typen, en zend dingen de wereld in waarvan ik denk dat het van waarde is. Maar het maakt ook dat mensen wat van mij kunnen vinden. En dat is best spannend.  

Ik weet ook dat ik het niet iedereen naar de zin kan maken. Er zijn genoeg mensen die heel anders in elkaar zitten dan ik en een andere kijk op het leven hebben. Voor hen spreek ik waarschijnlijk "abacadabra" taal. Ik merk dat vooral sinds ik coach ben, mensen mij zo af en toe een beetje bevreemd aankijken.  Misschien vinden ze het wel ingewikkeld en zwaar gedoe of zo... of meer iets voor geitenwollen sokken types...

Vroeger konden deze aannames mij onzeker maken, nu denk ik.... Ik ben ik, en ik heb het pad gevonden om mijn missie te leven.  En ik vind mijn missie belangrijk en zeer de moeite waard, omdat ik er veel mensen mee kan helpen. Jarenlang heb ik geprobeerd te passen in allerlei plaatjes van anderen en in banen die me niet helemaal pasten. Omdat afwijzing en anders zijn niet fijn voelen.

Ik ben een individualist met hart voor mensen. Ik ben een beetje anders dan anderen. Ik kan niet zo goed tegen autoriteit en machtsvertoon. Ik ben nogal spiritueel ingesteld en vraag me altijd af met welke reden dingen gebeuren en hoe ik er van kan leren en groeien. Ik heb moeite met agressie en conflict en mijn wens is dat mensen daar op een goede manier mee om leren te gaan. Op een vruchtbare manier.   Mensen zijn niet zo gewend om daar over na te denken. Het is soms gemakkelijker om maar gewoon heel boos te worden en even flink met de vuist op tafel te slaan. Om respect af te dwingen?   

Ik denk dat de wereld zit te wachten op zachtmoedige, gevoelige en invoelende mensen. Creatieve mensen en mensen die anders durven te zijn.  

Maar juist deze mensen laten zich snel afschrikken door mensen met veel meer "bombarie". Maar het is echt niet zo dat mensen met veel meer bombarie ook echt zoveel meer kunnen of weten.  Begrijp me goed, er is geen goed of fout... Want we kunnen allemaal van elkaar leren, maar dan moeten we ons wel allemaal durven laten zien zoals we werkelijk zijn en onze plek in durven nemen.

Gevoelige mensen pikken snel negatieve emoties op van anderen en gaan vervolgens hun best doen om zich aan te passen.  Dan passen ze weer in het plaatje en hoeven ze die negativiteit niet meer te voelen. Maar dat is nu juist niet de bedoeling.

Want jouw eigen verhaal is uniek en doet er toe.  Jouw verhaal moet niet onder de tafel omdat een ander verhaal beter of belangrijker of meer waard zou zijn. Jouw zienswijze is origineel en komt vanuit een andere invalshoek. Dus durf je eigen verhaal te vertellen, je eigen boodschap in de praktijk te brengen. En misschien kijken anderen je dan wel raar aan. Dat voelt soms eenzaam. Maar het kan ook zijn dat je dan juist wel mensen bereikt die zich aangesproken voelen en dan ontstaat er verbinding. Hoe mooi is dat?

Ik heb steeds minder behoefte om me aan te passen en "erbij"  te horen. Mijn missie als coach is dat ik wil dat mensen gaan geloven dat hun zachtheid hun kracht is. Dat ze hierdoor niet over hun grenzen moeten laten lopen. Dat ze zich niet weg moeten laten blazen of ondergeschikt moeten maken aan anderen, maar gewoon gaan staan voor wat belangrijk is, ongeacht wat de buitenwereld daarvan te zeggen heeft. Waarom zou je nog langer op je tenen lopen om in het plaatje van de buitenwereld te passen, terwijl je zelf uniek en anders bent en zoveel meer te brengen hebt?

Gevoelige en empathische mensen zijn nodig in deze wereld. Ze zijn superbelangrijk. En dat mogen ze zelf nu eindelijk ook wel eens gaan geloven en zich niet langer achterhouden. Want zolang we allemaal in het plaatje willen passen, verandert er niet zoveel in de wereld. Dat levert bovendien ook heel veel stress op, want je kunt het niet voor iedereen goed doen.

Niet voor niets hebben vooral empathische mensen aanleg voor stress- en burn out klachten.

Juist deze gevoelige personen hebben wat te brengen, maar laten zich niet zo gemakkelijk horen of twijfelen sneller aan zich zelf omdat ze zich anders voelen. En dat is helemaal nergens voor nodig. Dus go for it. Je hoeft niet in het plaatje van een ander te passen, juist niet. Liever niet. Dat wordt zo saai! Durf af te wijken van de norm en jezelf te zijn. Dan gaat de wereld naar een hoger plan.

Als je moeite hebt om je staande te houden en je wilt leren hoe je hier beter mee om kunt gaan, ben je altijd welkom. Ik heb verschillende werkvormen, zoals individuele coaching van 1 middag, losse gesprekken van 90 minuten of een traject van zes sessies. Geef aan wat je wenst!  Je bent welkom.